بوی گرگ میداد .

شعر 

 رنگ باران ِ اسیدی داشت.

 عشّاق ِ شهر از رنگین کمان هایمان 

 گیس میبافتند

و ما در آدم نبودن 

 گرگ ِ باران دیده میشدیم .

به سفیدی چشمانم نگاه کن.

شب در چشمان من است

به سیاهی چشمانم نگاه کن.

شب و روز در چشمان من است

به چشمان من نگاه کن.

پلک اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت

(حسین پناهی)

عادتت را رنگ میکنی

جای عشق به من می فروشی!!

نمی دانی که من لاله عباسی های انبوه را دوست دارم

یک شاخه گل سرخ

عاشقانه نیست.

دور و بر دنیا نمی گردم

که متهم فراری از اب در امد

بی حاشیه در حاشیه می نشینم

سکوت خورده،دروغ بالا می اورم

تقصیر من نیست

حواسم پرت میکند خودش را وسط چیزهایی

که غرق میشوم

دم نمیزنم دنیا ارزشش را ندارد

با این خانه ، این خیابان ، این شهر

من زندانی هستم 

تو چرا فراری از اب در امدی!!!!!!!!!!

شوق پرواز مجازي، بال هاي استعاري

لحظه هاي کاغذي را روز و شب تکرار کردن

خاطرات بايگاني، زندگي هاي اداري

آفتاب زرد و غمگين، پله هاي رو به پايين

سقف هاي سرد و سنگين، آسمان هاي اجاري

عصر جدول هاي خالي، پارک هاي اين حوالي

پرسه هاي بي خيالي، نيمکت هاي خماري

رونوشت روزها را روي هم سنجاق کردم:

شنبه هاي بي پناهي، جمعه هاي بي قراري

عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزي، باد خواهد برد باري

روي ميز خالي من، صفحه باز حوادث

در ستون تسليت ها، نامي از ما يادگاري...

"قیصر امین پور"

در گذرگاه اشک برجاست

و نه

قطره ای در چشمه دیدگان

نه برای ماندن اشتیاقی

و نه برای رفتن اندکی تردید

چه بسیار

شعر برای سرودن

چه بسیار حرف برای گفتن

و چه بسیار ترانه برای خواندن

اما

نه حوصله ای باقیست

نه زبانی     گویا

و نه حتی دلی مشتاق این فرصتی کوتاه.

تا پروانه دلم را

از سیاهچال دلتنگی اش

پرواز دهد

و من فراموش می کنم

نام آن خیابان را

که نمیدانم

چند بار

با زمزمه نامت

و

تمام کناره ها را پر کرد

تا مرز من و افکارم

تماشا کردم

به تو نگریستن شعرهایم را برهنه به دنیا می اورد.

تا نسوزم

تا نسوزانم

تا مبادا بی هوا خاموش ...

پس چگونه

بی امان روشن نگه دارم

سالها این پاره آتش را

در کف دستم ؟

تا بدانم همچنان هستم !

ق.امین پور

"دوستـت دارم"

اعتـراف سختـی ست !

شانـه خالـی می کنـم

و سرگرم می شــوم

با عـوض کـردن خـاک گلـدانـها.

"دوستـت دارم" را

تـوی یکـی از گلـدانـها

چـال خواهــم کــرد.

با بوی مهربانت

شب را به چشمانم میهمان کن

و بگذار ماه خودرا به شیشه ی پنجره بکوبد

ماه که دوتا نمیشود.

"مرسی از این هدیه ثمینم...بوس بوس"

حس اشکهایم را پذیرا باش

تکه های قلبم را

دل من در دل شب

خواب پروانه شدن مي بيند !

مهر صبحدمان داس به دست

خرمن خواب مرا مي چيند !

آسمانها آبي

پـَـر مرغان صداقت آبي است

ديده در آئينه ي صبح تو را مي بيند ....

از گريبان تو صبح صادق

مي گشايد پـَـر و بال .....

"ح.مصدق"

چرا تا شکفتم

چرا تا تو را داغ بودم ، نگفتم

چرا بی هوا سرد شد باد

چرا از دهن

حرفهای من

افتاد ....

 ق . امین پور

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زیباترین سمفونی

در تنم جاری ست.

مهتاب را در شب

باران را بر کوه

و چشمه ای را در خاک

تماشا کن

بیا آواز بخوانیم

دلم تنگ است و صبح

نزدیک.

محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست

از تو تا ما سخن عشق همان است که رفت

که در این وصف زبان دگری گویا نیست

بعد تو قول و غزل هاست جهان را اما

غزل توست که در قولی از آن ما نیست

تو چه رازی که بهر شیوه تو را می جویم

تازه می یابم و بازت اثری پیدا نیست

شب که آرام تر از پلک تو را می بندم

در دلم طاقت دیدار تو تا فردا نیست

این که پیوست به هر رود که دریا باشد

از تو گر موج نگیرد به خدا دریا نیست

من نه آنم که به توصیف خطا بنشینم

این تو هستی که سزاوار تو باز اینها نیست

یک بغل سرنوشت همراهت شده

و زبان کفه های سنگین شده حکایت طلسم های غریبانه ای است

که گریبانگیر می شوند بی کلامی را.

جستجو زحمت بیهوده می برد و گذشته

آینده نمای بیچاره ای است

که ترس را انعکاس می دهد.

نه در قصه های مادر بزرگ دیدم

و
نه در خواب

که روزی ساده می‌کارم
بالهای پروازم را
پشـت پرچینِ کوتاهِ نگاهِ کبوتری
بیگانه با خواب ها وُ بازی ها.